groucho marxism

Είδα ένα όνειρο ωραίο σαν διαφήμιση

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2020

Το θέατρο μετά την πανδημία

›
Νομίζω πως δεν υπάρχει τέχνη, αλλά ακόμα και ανθρώπινη δραστηριότητα, που να χτυπήθηκε τόσο ολοκληρωτικά και σε τόσα επίπεδα όσο το θέατρο ...
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020

Ούτε στην Κυψέλη ούτε πουθενά

›
  Η πρώτη φορά που είδα χρυσαυγίτη πρέπει να ήταν στην πρώτη ή στη δευτέρα Γυμνασίου, το ’96 ή το ’97. Τότε δεν υπήρχε πολιτική. Ο κόσμος ...
Τρίτη 28 Ιουλίου 2020

Τα χέρια της γιαγιάς μου

›
Κάποια στιγμή η παιδική ηλικία τελειώνει. Μη φανταστείτε μια βίαιη στιγμή, απότομη, στην οποία μπαίνεις μικρός και ξαφνικά βγαίνεις ...
Δευτέρα 22 Ιουνίου 2020

«Ποιο ρόλο έχει η Ποίηση στην προσωπική σας ζωή;»

›
Δεν υπάρχει χώρα που να περιφρονεί την ποίηση περισσότερο από την Ελλάδα. Δεν υπάρχει χώρα με τόσο επιθετική αδιαφορία σε όλα τα επί...
2 σχόλια:
Τρίτη 16 Ιουνίου 2020

The Wire: μια σπουδή στο χρώμα

›
«Αν είναι να δεις μια σειρά και μόνο το Wire αρκεί». Την ατάκα αυτή την ακούς συχνά από δυο τελείως διαφορετικές κατηγορίες θεατών. ...
Τετάρτη 10 Ιουνίου 2020

Strange Fruit: η ιστορία ενός τραγουδιού, η ιστορία ενός χρώματος, η ιστορία μιας χώρας

›
«Τα δέντρα του νότου κουβαλούν ένα περίεργο φρούτο. Αίμα στα φύλλα και αίμα στη ρίζα. Μαύρα σώματα να λικνίζονται στο νότιο αερ...
Τρίτη 9 Ιουνίου 2020

Η επιστροφή του Διονύσου

›
Η τέχνη του πορτρετίστα είναι μια δύσκολη ζωγραφική. Ακριβώς γιατί ο στόχος του δεν είναι η αποτύπωση της όψης, αλλά η αφήγηση μέσ...
Τετάρτη 27 Μαΐου 2020

Η επαφή

›
Κάθε εποχή γεννά τη λογοτεχνία που της αντιστοιχεί. Η οικονομική κρίση ήταν το τελευταίο από μια σειρά παραδειγμάτων όπου ένα γεγονό...
Παρασκευή 22 Μαΐου 2020

Η μεγάλη ησυχία

›
Καθώς περπατάς με τα πόδια σου στο νερό κατά μήκος της παραλίας και η παραλία δεν τελειώνει. Ενώ τα πόδια βουλιάζουν στην υγρή άμμο ...
Παρασκευή 15 Μαΐου 2020

Είναι όμορφα έξω

›
Δύο μήνες μετά. Με μόνη διακοπή τις επισκέψεις για είδη ανάγκης, τις βόλτες με τον σκύλο και καμιά βιαστική βόλτα με το καρότσι. Τι μέν...
Δευτέρα 11 Μαΐου 2020

Πορτρέτο του καλλιτέχνη ως φαντάσματος

›
Η εποχή της επιδημίας, ο χρόνος ανάμεσα στις καραντίνες, η ανέπαφη εποχή της απόστασης είναι χρόνος πυκνός. Το τέλος της πρώτης μας ...
Σάββατο 9 Μαΐου 2020

Τι μένει από την καραντίνα;

›
Κάθε αναμονή έχει ως κυρίαρχη ανταμοιβή τη λήξη της. Το σημείο που αναδρομικά δικαιολογεί την ύπαρξή της. Μπορούμε να πούμε πως με...
Πέμπτη 7 Μαΐου 2020

Μέσα στο κουτί

›
Ο χρόνος περνάει ήσυχα μέσα στο κουτί. Μικρό το περιθώριο για κινήσεις. Κάθε έκταση του χεριού, κάθε τέντωμα του ποδιού αντιστοιχεί σε ...
Τετάρτη 29 Απριλίου 2020

Θαμμένοι μέσα στην παρένθεση

›
Πράττουμε με βάση όσα επιτάσσει η ανάγκη. Όχι από κάποια διαταγή ή κάποια απαγόρευση, αλλά εντός ενός πλαισίου περιορισμού τέτοιου ώστε...
Τρίτη 28 Απριλίου 2020

«Παρίσι, Τέξας» - Καραντίνα

›
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ό,τι δεν είναι ταυτότητα, είναι απόσταση. Και η απόσταση δεν είναι στιγμή, είναι διαδικασία. Απλωμα της ύ...
Δευτέρα 20 Απριλίου 2020

Ο Εντουαρντ Χόπερ και η εποχή της μεγάλης απόστασης

›
Από τον ερχομό της γενικευμένης καραντίνας είναι σπάνιο να ξεφυλλίσεις μια εφημερίδα ή να κατέβεις έναν διαδικτυακό τοίχο χωρίς να π...
1 σχόλιο:
Δευτέρα 13 Απριλίου 2020

Ο μεγάλος αδελφός και ο μεγάλος οικείος

›
Μέσα στην έκτακτη συνθήκη της καραντίνας εξετάζονται ταυτόχρονα διαφορετικά όρια με πολλαπλούς τρόπους. Τα όρια των αντοχών μας, τα...
Δευτέρα 6 Απριλίου 2020

Η επαφή ως δυστοπία

›
Το σχήμα του κόσμου όπου ζούμε ισούται με την απόσταση ανάμεσα σε δύο σώματα. Το πλησίασμα είναι η οριακή στιγμή, μια στιγμή που ισούτ...
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2020

Με τον Αστερίξ στη χώρα πέρα από τον χρόνο

›
Με τον τρόπο που το εύχεσαι σε πρόσωπο οικείο και αγαπημένο, σε κάποιον μακρινό θείο ξεχασμένο από τον χρόνο. Με τρόπο σχεδόν τρυφερ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
groucho marxism
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.