groucho marxism

«Κουβαλώ την ισοπεδωτική οργή της πλημμύρας» Γιώργος Μαρκόπουλος, Ερωτικό Νομίζω πως τώρα αρχίζω να σε μαθαίνω καλύτερα. Τώρα λίγο καιρό ...

"Σ’ ένα καφενείο έκατσε κι έγραψε την τελευταία του επιστολή ο Κώστας Καρυωτάκης. Από ένα καφενείο βγαίνει μεθυσμένο...

Ας αρχίσουμε με μια προσωπική εμμονή. Απ’ όλα τα βιβλία που μπορείς να συναντήσεις τυχαία στους πάγκους ενός βιβλιοπωλείου, αυτά που μου ...

Όχι! Δεν αρκεί η χωροταξία της νύχτας σου για να γκρεμίσεις τα όνειρά μου! Δεν αρκούνε οι μπουλντόζες σου, οι κακλαμάνηδες, τα νομοσ...

Παλιά υπήρχαν τρία μέρη στον κόσμο. Η Κυψέλη, η Ελλάδα και ο πλανήτης Γη. Τώρα βγαίνουν και λένε ότι ο κόσμος είναι ένας, όμως λένε ψέματ...

Είναι η στιγμή που περιφέρεσαι στην πόλη, η στιγμή που θέτεις σε συνομιλία δύο όρια. Το όριο του εαυτού όπως ειπώνεται από το σώμα σο...

Οι αμείλικτες φωνές μας θα τρελάνουν τη σιωπή, Και θα λυσσάξουν την παχιά ησυχία, Θα ξεσκεπάσουνε την έκταση του πόνου απ’ άκρη σ’ ά...

Το παρακάτω κείμενο δεν αποτελεί απόπειρα κριτικής, επιθυμία έκφρασης σνομπισμού απέναντι στην ποπ κουλτούρα ή συγκεκαλυμένη διάθεση να...

‘’Η Αθήνα μασάει σουβλάκια μες στους δρόμους Μασάει καλαμπόκια Κατεβαίνει στη θάλασσα με ψαροντούφεκα Ιδρωμένα κορμιά καλλυντικές γυναίκε...

Αλίμονό σου, όταν αρχίσεις να ξεκόβεις απ’ τον πόνο του αδερφού σου, κι απογυρνάς το βλέμμα απ’ τις πληγές, που σε φωνάζουν και εξοικ...

Την Τετάρτη τα ξημερώματα, το φεγγάρι εμφανίστηκε κόκκινο, γεμάτο αίμα. Το «ματωμένο φεγγάρι» (έτσι καθιερώθηκε να αποκαλείται, σε μια...

«Ξεριζωμένο κύλαε το ποτάμι Αλλά κρατώντας οι άνθρωποι τις ξεχωμένες ρίζες τους θαρρούν από κάπου κρατιούνται και φυλάνε οράματα και οστ...

«… Στο Νο44 έψαξα για την πόρτα μα πόρτα πουθενά ουδέ κλειδωνιά ουδέ τοίχος ουδέ χώρος απτός και μόνο το Κλειδί μετέωρο δίχως ν’ αγ...

Είναι εκείνο εκεί το συναίσθημα, που σε συναντά καμιά φορά σε κηδεία γνωστού, συγγενή ή φίλου ακόμα, εκείνη η στιγμή που παρά την ειλικρι...

«…Η ζωή τους βλαστημάει χήρα ξετσίπωτη στους δρόμους ουρλιάζοντας καπνό και κουρνιαχτό…» Βύρωνας Λεοντάρης, Αίνιγμα I, Υπάρχουν λέξ...

«Ένα τέλος σκληρό και φωτεινό δε μας δόθηκε επιζήσαμε και τώρα πια δεν είναι τρόπος να ξεφύγουμε απ’ αυτό που ακόμα γύρω μας πονά...

‘‘Ο Γιάννης προσπαθεί τώρα να φυλακίσει τον άλλο Γιάννη μέσα στην εικόνα που έχει φτιάξει γι’ αυτόν. Όμως ο άλλος Γιάννης θυμώνει, αντιστέ...

«Βγάλε πια τα γαλάζια σου και δε σου πάνε παράτα με με το Αιγαίο και τα νησιά σου κάθισε στη γωνιά να πουλάς παλιά εικονίσματα βίου...

Κάθε τόσο ξεπηδούν φαινόμενα με την επιμονή της εμμονής, την επαναληπτικότητα του λόξιγκα, το βάρος του τίποτα.  Τάσεις που γίν...